Joheunnom nabbeunnom isanghannom

Sinema tutkunlarının hepsinin aşina, bir kısmının ise aşık olduğu spagetti westwern filmlerinin en unutulmazı olan Sergio Leone’nin yönetmen koltuğunda, Clint Eastwood ve Lee Van Cleef’in perdede arz-ı endam ettiği “The Good, The Bad, The Ugly” filminin Kore ve uzakdoğuya uyarlanmış hali “Joheunnom nabbeunnom isanghannom – The Good, The Bad, The Weird” yani “İyi-Kötü-Tuhaf”

Black - 2005

2005

Yönetmen : Sanjay Leela Bhansali

Amitabh Bachchan, Rani Mukerji, Shernaz Patel

Yaşam üzerine büyük dersler veren ve daha önce hiçbir sinemanın giremediği konulara giren Hint Sineması’nda geç rastladığım başyapıtlardan birisi de 2005 yapımı “Black” filmi. Doğuştan gelen körlük ve sağırlıkla başa çıkamayan küçük bir kız çocuğunun ve  onu hayata alıştırmak ve kazandırmak için umulmadık yöntemlerle çalışan ve kendini buna adayan “öğretmeninin” hikayesi. Hikaye ve kurgu kesinlikle çok başarılı ancak yönetmenin bir başka büyük başarısı da var. Nerdeyse her sahneyi bir tiyatro dekoru gibi harika kılmış ve filme çok başarılı bir tiyatral hava katmış. Amitabh Bachchan ve Rani Mukerji karakterlerini oynamamışlar, adeta yaşamışlar.Yağmur ve kar sahnelerinde gözyaşlarınıza hakim olun.

Ddongpari (Breathless) - 2008

2008

Yönetmen : Ik Joon Yang
Ik-Joon Yang, Kkobbi Kim, Man-Shik Jeon

Ik – Joon Yang’ın yazıp, yönetip, başrolünde oynadığı Güney Kore filmi. Ik Joon Yang’a eşlik eden ise çok bilinmeyen Kkobbi Kim. Oldukça şiddet ve küfür içeren film bu yönü ile tam bir gerçekcilik üzerine oturuyor. Toplumsal şiddet yanında sıkı bir aile-içi şiddet eleştirisi de içeren film aynı zamanda tuhaf bir aşkın merkezine doğru da ilerliyor. Şaşırtıcı ve karanlık sonları seven Kore sinemasında –bu boyutu ile benim için tam bir çekim merkezi- izlenmesi gereken filmlerden Ddongpari.

Barfi : Aşkın Dile İhtiyacı Yoktur

2012

Yönetmen : Anurag Basu
Ranbir Kapoor, Priyanka Chopra, Saurabh Shukla

Aşkla, eğlenceyle ve komediyle dolu dolu bir film “Barfi”. İzlerken çok eğlenecek, çok gülecek ara ara çok hüzünleneceksiniz. Bu hikaye hiçbirimizin kendine yakın bulacağı bir hikaye değil ama. Kendinizi de sorgulayacaksınız. Ranbir Kapoor müthiş ötesi bir oyunculuk ile sinema tarihinin unutulmayacak karakterlerinden birisi olacak olan Barfi’ye hayat vermiş. Yönetmen Anurag Bansu ise bugünü, geçmişi, geçmişin geçmişini çok iyi kotararak ortaya harika bir film çıkarmış. Çok iyi bir hikayenin yanında, harika manzaralar ile kendinizi Hindistan’ın güzellikleri içinde de bulacaksınız. Bazen kahkaha dozajını çok arttıracaksınız.

Bozmayan Diziler Atlasım

Kabul etmek gerekir ki Türk izleyicisine yabancı dizi izleme alışkanlığını ve keyfini kazandıran dizi "Lost"dur. Lost'un ortaya çıkardığı büyük etki, her ne kadar dizinin sonrasında yarattığı büyük hayalkırıklığı ile törpülense de diğer yabancı dizilerin önünü açtı demek yanlış olmaz. Şimdilerde kaliteli yabancı dizileri sürekli takip eden, koleksiyonlar oluşturan, tartışan, gösterim günü ve saatini sabırsızlıkla bekleyen "seçkinci" bir dizi izleyici kitlesi var. Her bölümde heyecanın doruğa çıktığı, yeni ve daha büyük heyecanlar için bir bölüm sonrasını hatta bir sezon sonrasını - ki bu 1 yıl demek- salık veren diziler prodüksiyon büyüklükleri, maliyetleri, ulaştıkları kitle, yarattıkları dünyalar ile konuşulması, hatırlanması ve anlatılması gereken güçlü ve güzel bir ana akım başlatmış durumdalar. Elbette bu büyük ana akım içerisinde büyük hayalkırıklıkları, vasatlar, bekleneni veremeyenler, boşa çıkanlar büyük çoğunlukta. Ama öyleleri var ki yazılmadan, anlatılmadan ve en azından kendi kişisel tarihimize izlerini bırakmadan kaybolacak gibi değiller. Bu yazının konusu da bu diziler. 

Kelebeğin Rüyası - Aşk Bahanesidir Şiirin

Kelebeğin Rüyası şiire bir saygı duruşu niteliğinde ve bu açıdan oldukça başarılı. Şiirlerin sadece keyif masalarında ortaya çıkmadığını ne de güzel anlatmış hatta. “Şiir bahanesidir, hayatın”


Film, ilk yarısı itibariyle bir dönem filmi gibi şekilleniyor ve ortaya çıktığı dönemin sorgulamasını çok ama çok iyi yapıyor. Zonguldak’ı ve Zonguldaklıları, Zonguldak’ın iki zıt kutbunu anlatırken esasında dönem Türkiye’sine de geniş bir açıdan yaklaşıyor. 16 yaşından itibaren “kanunla” maden yataklarında çalışmak zorunda kalan köylüler;  köylü olmadıkları için yerin dibinden kurtulan ama “verem” ve “fakirlik” nedeniyle imanı gevreyen ve geleceği olmayan şairler; ve Cumhuriyet tarihinin yeni burjuva sınıfı. 

Kişisel Sinema Tarihime Damga Vuran Yönetmenler Sıralaması

Akira Kurosawa’dan gireyim bu yazıya ““İyi bir yönetmen, iyi bir senaryo ile başyapıtlar üretebilir; aynı senaryo ile vasat bir yönetmen ancak sıradan bir film yapabilir fakat kötü bir senaryo ile çok iyi bir yönetmen bile iyi bir film yapamaz”.  İyi senaryolar ile başyapıtlar üreten yönetmenleri kendi bakış açıma göre sıraladım. Bu sıralama bazıları için anlamlı, bazıları için anlamsız ve bazıları için de eksik gelebilir, belki bazılarına da fazla. Son derece normal ve de anlamlı bir durum.

Ajeossi & Zamani Baraye Maste Asbha

Ajeossi – The Man From Nowhere

Yönetmen : Jeong-beom Lee

Bin won, Sae-ron Kim, Hee-won Kim

Rehinci olarak çalışan bir adamın, eroinman komşu kadının kızı ile olan dostluğunu anlatan bu aksiyon/dram karışımı film. Duygusal yoğunluğun yanında, usta işi aksiyonu birbirine denge olarak çok iyi karıştırmış film “Ajeossi” aksiyon/dram dozu en dengeli filmlerden.

Tarantino - Şiddetin Ozanı'ndan Yüksek Dozaj Filmler

1963 doğumlu Quentin Tarantino, şiddetin ozanı olarak da bilinir ki bu ününü fazlasıyla da haketmiştir. Şiddeti doruğa çıkaran yaratıcı sahneler haklı ününün küçük bir parçasıdır sadece. Biriktirerek gelen, öğrenen ve arşınlaya arşınlaya yönetmen olan Tarantino'nun çabası çok izlenen filmler yaratmasının yanı sıra nerdeyse her filminden bir kült çıkarabilme yeteneği ile birleştiğinde açık söylemek gerekirse sinema dünyasına büyük bir lezzet katar.  Bunun yanında neredeyse her filmde popüler eleştirilerini peş peşe sıralayan bu dahi yönetmen, uzun ve anlaşılması zor ve belki de çoğu zaman gereksiz (!) uzun dialogları kullanmakta da pek mahir ve çok isteklidir. 

Yine Tarantino deyince hatırlatmadan olmaz. Bir sinema okulunda eğitim almadan sinema dünyasına atıldığını artık neredeyse bilmeyen yok. Ki Tarantino da bu durumu her zaman öutlu ve gururlu bir şekilde açıklamadan geri durmamıştır 

'“İnsanlar bana sinema okuluna gidip gitmediğini sorduğunda onlara şunu söylerim: hayır, sinema okuluna gitmedim film izlemeye gittim.”

Dünyanın en çok bilinen ve en ünlü ayak fetişisti olan Tarantino, bu tutkusunu filmlerine sos yapmaktan da geri durmayacak kadar da cesur aynı zamanda.

“Hobbit : Unexpected Journey – Beklenmedik Yolculuk”

Orta Dünya’yı çok özlemiştik.  Shire, Ayrıkvadi gözümüzde tütüyordu 9 yıldır. Yüzüklerin Efendisi serisi tamamlandıktan sonra yıllardır “Hobbit”in yolunu gözlüyorduk. Nihayet 14 Aralık 2012’de arz-ı endam etti “Hobbit” perdeye. Yüzüklerin Efendisi’nde yaşanan devasa maceranın öncesini anlatan Hobbit, umutla ve hasretle bekleyenleri hiç şaşırtmadı ve oldukça mutlu etti.  Bilbo Baggins, Gandalf, Thorin Meşekalkan ve yol arkadaşları cücelerin macerası başladı ve devam edecek.

Bang Bang - Hız, Aksiyon, Kan, Silah

Zamanın hızlı akmasını seven, aksiyon sahnelerinden keyif alan, bol bol silah ve kavga ile örülü filmlerden hoşlanan hele sıkı takip oyunlarından büyük keyif alan sinemaseverler için hazırladığım liste "Bang Bang". Bolca hız, hep aksiyon, yerli yerinde kan ve silahlarla bezeli bu liste, filmsiz geçen geceleriniz için çok ciddi ve büyük bir alternatif.